maandag 30 maart 2009

It's a rainy day!


Gedaan met grenzen oversteken, geen zorgen meer betreffende mn visum want vanaf heden ben ik UAE resident!
Sixco kon alles in orde brengen met gevolg dat ik een stempel heb tot 2012, wat niet mis is natuurlijk!
En duidelijk staat je beroep erop vermeld: Housewife - not allowed to work.. Al goed dat er een supernummer van Daan bestaat of ik zou me toch niet zo goed voelen bij die titel..:-)
Met wat geluk deze week of volgende week naar RTA zodat ik ook auto kan rijden, een oogtest en je hebt je eigen pasje. Voor mensen die van binnen de EU komen is het erg simpel, zeker als je al in het bezit bent van een Europees rijbewijs. Anderen moeten vaak terug de baan op om na te zien of ze wel degelijk auto kunnen rijden. Hoewel ik dat sterk betwijfel, de verhalen hoe je hier aan je rijbewijs moet geraken zijn erg simpel: stop gewoon wat geld extra in de envelop en je hebt je pasje! Wat natuurlijk ook erg te merken is aan de bestuurders op de weg!
Momenteel hebben we dus een erg Belgisch weertje. Eerst vond k het nogal gezellig, het gekletter van de regen tegen de vensters, onweer op de achtergrond,.. maar intussen is het al 3 dagen van dat en willen we de zon terug!!!
Gisteren werd het een ganse dag met onweders,storm en hagel. Dan zie je die autobestuurders dus aan 50 per uur op de snelweg rijden met hun 4 knipperlichten aan. niemand is het zo gewoon dat het regent met gevolg: met zn allen in paniek.Stel je voor dat dit in Belgie ook zo zou zijn.. Heel wat straten stonden blank, en bij veel mensen kwam het water in hun huis binnen. Maar nog 2 dagjes en het wordt weer hemels weer!
Dit is echt niet de periode om nog zoveel regen te krijgen, vooral als je weet dat er eigenlijk maar een 5tal dagen regen over een gans jaar zijn. Maar goed, das al een voorbereiding naar ons verlof toe zeker? :-)
Zoals vroeger doorgegeven ging dit normaal half april zijn aangezien Stijn zn proefperiode er dan op zit. Door omstandigheden zal dit verlaat worden naar ergens in mei. Wanneer precies wordt later bekend!

Aangezien ik dit al paar keer als vraag keer: "Hoe laat is het daar nu bij jullie?"
Wel, tijdens het winteruur is het hier 3 u later. Dus 13u bij jullie is 16u bij ons. Nu vorig weekend jullie klok een uurtje doorgedraaid werd, maar wij dat hier niet kennen is het verschil maar 2u meer.

zondag 22 maart 2009

East Coast


Om 8u ging de wekker- en dat op een vrije dag , maar er stond een dagje East Coast op het programma.
Na anderhalf u rijden kom je weliswaar in een streek waarvan je het vooraf totaal niet bedenken kon dat het er zo uitzag.
Geen zand, maar rotsen, bergen, berggeiten,.. zaten we nog steeds in Dubai?? het leek precies Zwitserland.
We deden een ganse rit naar de kuststrook toe en volgenden een route offroad tussen de bergen.
Wat een vakantiegevoel, na een gezellige picnic smiddags reden we naar de kust, geen mens te bespeuren, helblauw water, een stralende zon (29° met een aangenaam briesje - in de binnenstad was het er 36), wat moest een mens nog meer hebben? :-)
Het werd een zalig dagje genieten van heel wat moois!
Beslist voor herhaling vatbaar!

Fotos

vrijdag 20 maart 2009

Druk, Stella, Burj, terrasjes, offroad, ...


Aan het genieten van een twee-daags weekend, wat hier heel uitzonderlijk is! Dus heb ik (Stijn) nog eens de tijd gevonden om zelf eens onze blog aan te vullen... We zijn hier al meer dan drie maand in de UAE, wat vliegt de tijd.
Op de vraag hoe mijn leventje als expat er hier uitziet: werken, werken, werken en genieten!! Werkweken van 80u zijn hier niet uitzonderlijk. Om 5u30 uit mijn bed, 6u30 op de werf en voor 6u30 nooit huiswaarts en dit 6 dagen op 7. Het leven als expat is dus vooral een werk leventje. Maar om dit vol te houden probeer ik van elk uur buiten mijn werk te genieten! Mijn vrouwtje probeert mij dan ook zoveel mogelijk te verwennen, zodat ik s avonds op mijn gemak ben.
Werken op de Ferrari Experience is momenteel zwaar, maar geeft ook grote voldoening. Langzaam aan begint het gebouw zijn uiteindelijke vorm te tonen, zijn de eerste duizenden vierkante meters ferrari rode dakplaten zichtbaar en zijn ze volop bezig aan de gevel (glas en staalgevel in grijs, doorzichtig en ferrari rood natuurlijk ;-) ). Ik zal deze week nog eens mijn fotocamera meenemen om jullie een beeld te geven van hoe ver we staan. De drukte komt vooral omdat de klant iedereen zo aan het pushen is zodat zeker alles op tijd klaar is voor de formule 1 op 1 november van dit jaar. Zo zijn we in principe al bijna 6 weken voor op schema, in de bouw een heel uitzonderlijk fenomeen... Maar er wordt dan ook dag en nacht gewerkt met enkele duizenden arbeiders en 100en machines, kranen, enz. Zelfs tijdens de vrije dagen wordt er al doorgewerkt, waardoor ik zelf al paar keer halve dagen moest gaan werken op mijn vrije dag. Maar we zijn hier niet om te luieren, dus dat nemen we er wel bij.
Want naast het werk is hier alles beschikbaar om te genieten!!! Financiele crisis? Hier kennen ze dat niet hoor. Wat ze ook zeggen in de Vlaamse kranten, hier wordt nog volop geld uitgegeven in shopping malls, dure restaurants, chique feesten, dure auto's, ... Waarom komt er dan ook negatief nieuws uit het o zo rijke Dubai? Omdat de bouw die in 2007 hier al ongelofelijk had verwezenlijkt in 2008 nog eens met maar liefst 80% was gegroeid. Er werd hier in 2008 in de UAE, land van 4,2 miljoen mensen, ongeveer 1/10de gebouwd van wat er in gans de wereld gebouwd werd. Anders gezegd, te veel is te veel. Dat krijgt men in zo'n korte tijd nooit verkocht, zeker niet met een financiƫle crisis in de rest van de wereld. De economie is hier in de laatste 2 maanden nog altijd met 4% gegroeid, en na de 'ergste' maanden zijn er in februari terug meer mensen aangekomen in Dubai dan vertrokken (netto 22000 mensen). De Vlaamse kranten doen nu eenmaal graag negatief, en daarom komen heel wat negatieve berichten naar jullie toe. Zeker omdat Jan De Nul, een van Belgisch grootste expatbedrijven heel wat van zijn mensen heeft moeten wegtrekken uit Dubai. Want geef nu toe, als je je geld beter wil gebruiken, voor wat zal je kiezen, een gebouw afwerken waar je binnen enkele maanden inkomsten van krijgt, of een beetje met zand spelen om eilanden te vormen waarvan de inkomsten pas na 4 jaar komen... Nu is de bouwsector hier terug vrij stabiel, het zal nu enkel afhangen van nieuwe projecten die zullen binnenkomen.
Maar ik was deze paragraaf begonnen met genieten ;-)... Hoe doen wij dat hier? Het weer is hier nu ideaal, 30-35° en altijd zon! Dus een terrasje doen, dingen bezoeken, streken in Dubai verkennen, uit eten. Het weer is voor deze zaken meer dan goed. We genieten er nu volop van, want er wordt hier ons goed ingepeperd dat dit binnen enkele maanden (vanaf juli) niet meer mogelijk is doordat het te warm wordt -> tot boven de 50°.

Morgen staat een dagje 'off-road' op het programma richting Oost kust van UAE. Zo ontdekken we meer dan de steden Dubai en Abu Dhabi alleen.

Hier nog enkele foto's van gisteren rond de Burj Al Arab, het wereldbekende hotel.

Stefanie zal jullie de komende weken verder op de hoogte houden!

Cheers,

Stijn

woensdag 11 maart 2009

we are back online!!


Het is zover, na 8 weken kwam er eindelijk deze namiddag iemand voor onze tv + internet installatie.
Met gevolg dat het een avondje gezellig tv kijken wordt! Hopelijk valt onze Stijn zo dan minder gauw in slaap ;-) Momenteel is het namelijk erg druk en is hij vaak voor 20 u niet thuis met gevolg dat hij zn slaap goed gebruiken kan na zo n drukke werkdag.
Sinds vorige week hebben we ook alcohol in huis!! Het zijn dure Stella's maar voor een keer mag dat wel he. Taksen kennen ze hier niet maar dus degelijk wel op alcohol want daar betaal je maar liefst 30% extra op! Zo kostte mijn fles Baileys Caramel (mmmmm) 45 euro en een blikje Stella Artois van 33 cl 1,6 euro! Er zouden ook plaatsen bestaan waar je die taks niet moet betalen en waar je ook een vergunning voor nodig hebt maar tot op heden die in Dubai nog niet gevonden. Abu Dhabi daarentegen kent wel enkele zo n plaatsen. Dan alleen maar hopen dat je onderweg geen accident tegenkomt!
Vorige donderdag gingen we voor het eerst naar een bijeenkomst van vlamingen. Beste wel leuke bende (en eindelijk es ook jonge mensen!! - lees 30'ers..) echt een leuke sfeer, gewoon buiten in de tuin bij iemand.
Duvel, Stella Artois en Leffe waren er te verkrijgen en ook heerlijke echte frieten met curryworst of bitterballen!! Je kunt niet geloven hoe erg dat smaakte (hoewel ik toch denk dat we vanaf we in Belgie zijn, het eerste beste frietkot zullen binnenstappen. hihi) Op zaterdag had Stijn verlof aangezien profeet Mohammed geboren was (zoals wij Kerstmis kennen) maar voor Stijn werd het een halve dag werken. Smiddags genoten we van een terrasje en savonds zijn we gaan bbq'en bij mn neef - wat erg gezellig (en laat) werd..
Morgenochtend wordt ik medisch getest zodat mijn visum nu volledig in orde kan komen. Er wordt bloed getrokken en een x-ray scan , om zo na te kijken of je geen ziektes hebt want anders mag je niet in het land verblijven.
Intussen genieten we nog steeds van een aangename temperatuur van gemiddeld 25 graden (wat eigenlijk erg laag is volgens tijd van het jaar...) maar ons hoor je niet klagen ;-)

Om enkele fotos te bekijken van de werf bij stijn (bij zonsondergang) klik hier

zondag 1 maart 2009

Een verhaal die me lang zal bijblijven.. this was absolutely not my cup of tea!

Op dinsdag kregen we het leuke nieuws dat Sixco al mijn verblijfsvisum in orde wou brengen. Dit terwijl het normaal pas na de proefperiode mogelijk is. Op woensdagmorgen moest Stijn naar hoofdkantoor om zijn rijbewijs in orde te brengen en nam hij mijn visum mee. Toen de verantwoordelijke mijn visum bekeek vreesde hij dat ze bij de laatste verlenging een fout gemaakt hadden en ik eigenlijk al op 19 febr het land uit moest.
Ze gingen naar ‘Immigration Department’ in Abu Dhabi om uitleg, helaas leek het waar te zijn en moest ik zo snel mogelijk het land uit. Aangezien ik zeker was dat alles in orde werd gebracht op 9 februari (toen ik voor mijn laatste verlenging gegaan was) sprak ik af met een chauffeur van mn neef (die toen ook mee was) om uitleg te gaan vragen, hijzelf spreekt Arabisch en dit kon nu misschien wel erg handig zijn.
Maar opnieuw hetzelfde verhaal, zijzelf zijn in de fout gegaan en me maar 10 dagen extra gegeven dat terwijl ik er 30 moest krijgen en hier ook voor betaalde. Natuurlijk waren ze te trots om hun fout toe te geven en moest ik tevreden zijn met de uitleg :’je moest maar later gekomen zijn voor je 30 dagen , dan kon je geen 10 dagen gekregen hebben ‘, dikke ‘bullshit’ natuurlijk maar daar stond ik dan. Een boete al van 150 euro en onverwachts vertrek waar ik eigenlijk niet zoveel zin in had, hoewel het natuurlijk wel al had leuk geweest om wat familie, vrienden terug te zien. Dus in de namiddag ging ik op zoek naar een vlucht voor de volgende dag. Op vrijdagmorgen om 3U zou ik vertrekken, in Brussel rond 11 u via London Heathrow (want na wat er met Turkisch Airlines gebeurd was, opteerde ik toch voor Britisch Airways)
In de namiddag stelde mn neef voor ‘waarom probeer je niet de grens over en terug te gaan?’
Na heel wat wikken en wegen (want je moet weten dat dit illegaal is en de kans groot was dat ik door die boete niet het land terug zou in mogen want zogezegd was ik diegene die de fout had begaan) besloot ik ervoor te gaan.
Een driver van bij Stijn op het werk zou me tot ergens in Al Ain voeren, een andere chauffeur (een vriend van die arabische chauffeur van mn neef) zou me over de grens brengen heen en terug. Na amper 4 u slaap (want op donderdagavond was het etentje met collega’s van Stijn) vertrok ik mee met Stijn (die werken moest op zn vrije dag) richting Abu Dhabi. Om 7u met de chauffeur richting Al Ain, rond 9u nieuwe chauffeur. Die tweede chauffeur bleek niet diegene te zijn die me moest over de grens brengen maar een andere. Dit kwam ik pas na halfuur al bij hem in de auto te zitten- te weten. Een arabier die geen woord engels verstond, een oude versleten wagen, links en rechts woestijn, enkel wat verharde wegen, geen ander mens die je onderweg tegenkomt,… daar zat ik dan in de middle of nowhere.. Help, wat als hij een andere weg neemt, me verkracht en vermoord, of me hier gewoon achterlaat, geen mens die me zou vinden in de eerste dagen.. Er spookte van alles door mn hoofd en ik was niet zeker of dit het allemaal wel waard was. Misschien maar goed dat ik niet te veel slaap gehad had dat ik niet te veel nadenken kon. Na een halfuurtje hadden we de eerste grensstop. De chauffeur ging gewoon aan de kant, euhm wat moet ik doen? Waar moet ik naartoe? Geen kat die iets zei, dus stapte ik maar uit. In een klein zaaltje zaten enkele Arabieren, daar moest ik allerhande papieren invullen en mn boete betalen. Om die boete te betalen moest ik mee naar een ander kantoortje , sit down, and wait madam brulde de man.. Een klein kamertje (misschien 3x3m) waar enkel een bureautje stond en een stoel. Toen de arabier verder liep met mn visum werd dat kamertje op slot gedaan. Shit, kzit opgesloten, mn chauffeur liep heen en weer rond de wagen en het was precies of hij elk moment zou vertrekken, dat het hem allemaal wat te lang duurde. Na pas 15 min (intussen was ik al goed aan het zweten en op van de zenuwen) kwam er een andere arabier. Aan hem mocht ik 200 euro boete betalen. Gelukkig kon die wat engels en was hij erg begripvol. Mn mooiste glimlach boven gehaald en vriendelijk geweest ‘hi how are you today’ als hij binnenkwam, het werkte blijkbaar. We mochten door.. Tweede grenspost, de belangrijkste. Nu was het ofwel binnen in Oman en daar vast zitten ofwel mogen terugkeren. Mn hart gierde door mn keel en wist niet goed wat te denken en doen. Het zat er vol van arabieren, ik enigste blanke.. tot opeens een reisleider naar me kwam die perfect engelstalig was. Mijn redding! Hij vroeg me wat uitleg en gaf alles door, zo kwam alles in orde. Ik kreeg een nieuwe stempel van 30 dagen dat ik het land weer in mocht. Ik kon de man wel omhelzen!
Want wat als hij er niet geweest was, zou het gelukt zijn? Ik weet het niet, en wil er eigenlijk ook niet aan denken. Ik vrees dat mijn chauffeur alleen zou teruggekeerd zijn en ik had moeten hopen dat er een volgende ‘hopelijk’ betrouwbaar iemand toevallig op bezoek naar Oman zou gaan en me wou brengen naar stad of de luchthaven (die er op 350km vandaan lag). Daar zou ik dan maar het geluk moeten hebben dat ik een beschikbare vlucht zou vinden en kon boeken..
Gelukkig is het nooit zover gekomen en kon ik terug richting Al Ain! Die eerste grenspost moest je opnieuw terug door, wat papiertjes invullen, een nieuwe stempel en het was oke. De arabier waar ik mn boete aan moest betalen gaf me nog zijn nummer in geval er problemen zou zijn. Wat een geruststelling!
Stijn had gelukkig rond 12u gedaan en is tot Al Ain gekomen om me op te pikken..
Daar bezochten we nog de grootste zoo van de UAE. Best wel eens de moeite, maar ikzelf was doodop, er spookte nog vanalles in mn hoofd want ik denk dat k nog nooit zo bang geweest was.. It was not my cup of tea!!
Nu bekeken zou ik het niemand aanraden die geen zekerheid heeft dat het lukt, zeker niet als vrouw alleen.. en hoe meer ik er aan denk hoe gekker ik het allemaal vind, maar toch ben ik blij dat ik het gedurfd heb en om het met Stijn zn woorden te zeggen:’Je wou avontuur, wel je hebt avontuur gekregen ‘ J

En zo blijf ik dus nog even ver weg van het belgenlandje.
Sixco kan normaal gezien mijn verblijfsvisum regelen in 10-14 dagen, dus zouden er geen problemen meer mogen zijn.

Vanavond gaan we naar een presentatie op hoofdkantoor van Sixco. Maandagavond naar de ‘belgendrink’ waar een gratis vat Stella Artois geschonken wordt en op vrijdag vieren we Stijn zn birthday want ons ventje wordt er 25!

Ook ons internet en tv zal deze week geinstalleerd worden, zal alles wat makkelijker worden, maar verhalen als deze zullen hopelijk niet voor elke week zijn J